Wanneer liefde zwaar voelt en wat dat je eigenlijk wil zeggen

Er komt een moment in veel relaties waarop je denkt: Waarom voelt dit zo zwaar? Alsof liefde iets is geworden wat je moet onderhouden, repareren of volhouden.

En hier is de waarheid die weinig mensen durven uitspreken: liefde wordt zwaar wanneer je jezelf erin begint te verliezen.

Niet omdat de relatie per se niet klopt. Maar omdat je te lang bent gebleven zonder werkelijk aanwezig te zijn. Omdat je je hebt aangepast, ingeslikt, sterk gehouden. Omdat je meer gaf dan je kon dragen.

Liefde hoort niet altijd moeiteloos te zijn maar ze hoort ook niet uitputtend te voelen.

Zwaarte is geen aanklacht, maar een signaal. Een uitnodiging om eerlijk te kijken.

Stel jezelf eens deze vragen:

• Waar hou ik mezelf klein om de harmonie te bewaren?
• Waar slik ik mijn waarheid in uit angst voor verlies?
• Waar ben ik loyaal gebleven aan de relatie, maar niet meer aan mezelf?

De weg terug naar lichtheid begint niet met harder je best doen. Ze begint met eerlijk worden.

Kleine verschuivingen maken ruimte:

• Spreek uit wat je werkelijk voelt, ook als je stem trilt.
• Sta jezelf toe om moe te zijn.
• Stop met dragen, fixen en redden voor twee.

Liefde wordt weer ademend wanneer jij jezelf weer toestaat om te ademen.