Iedereen voelt wel eens de behoefte om even op de pauze knop te kunnen drukken van het leven. Dat je even helemaal niets hoeft, geen werk en dat er geen dingen zijn die gedaan moeten worden.<\/p>\n\n\n\n
Bij een burn-out kun je niet meer doorgaan, terwijl je dat juist zo gewend bent. Hoe langer je wacht, hoe meer je jezelf uitput en roofbouw op jezelf pleegt. Je hebt pijn in je lichaam, vergeet veel en kunt je niet concentreren. Ook ervaar je meer angst, verdriet en woede. Wat je voorheen allemaal zelf deed, kun je nu niet meer opbrengen.<\/p>\n\n\n\n
Je bent nu helemaal opgebrand. Je krijg nu een signaal dat het zo niet meer verder kan. Je bent moe van het alsmaar doorgaan en je voortdurend aanpassen. Je bent aan je aan je eigen grenzen voorbij gerend. Zonder dat je het door had heb je jezelf op een tweede plek gezet en continu te veel rekening gehouden met anderen.<\/p>\n\n\n\n
Hierdoor herkennen veel mensen een burn-out pas als het veels te laat is. Je hebt namelijk nog steeds het idee dat je niet kunt stoppen, omdat dan de boel compleet instort. Maar des te langer je wacht, hoe langer het ook duurt voordat je herstelt. Het is nu echt de hoogste tijd geworden dat je eens aan jezelf gaat denken.<\/p>\n\n\n\n
Allereerst voel je je moe. Je hebt nergens zin in en je komt nergens meer aan toe. Je kunt duizelig zijn of pijn hebben in je lijf. Er zijn zelfs mensen die last krijgen van hartkloppingen. Je kunt zomaar in huilen uitbarsten. Hoe graag je ook verder wilt, je lichaam en je geest weigeren verder te gaan.<\/p>\n\n\n\n